Het meesterstuk

Ik zou bijna willen zeggen: 'de geschiedenis herhaalt zich'. Dat wil zeggen, het begin van mijn web 2.0 carrière eindigt op dezelfde manier als deze begon.. Verder zeg ik niets, een goed verstaander heeft maar een half woord nodig..
Met enige schroom en onzekerheid struikelde ik zowat over de drempel in het land dat web 2.0 heet. Struikelde ik door het duwtje dat ik kreeg? Door haast kwam het niet en met gretigheid heeft het al helemaal niet te maken. Misschien kwam het door drempelvrees. De angst te vallen maakte me oplettend. Te oplettend en krampachtig. Als je iets tè goed wilt doen, word je angstig en gaat het juist mis.
Enfin, na enige aanloopproblemen heb ik me toch dit land ingeworsteld. En ik moet zeggen, het wende sneller dan ik had gedacht. Ik begon het zelfs leuk te vinden. Vol trots vertelde ik mijn omgeving dat ik mijn eigen blog heb opgericht. Soms leken de reacties zelfs een spoor van jaloezie te bevatten! Leuk, leuk! En achteloos, quasi nonchalant vervolgde ik mijn verhaal: 'ik ben ook aan het twitteren!' Nog steeds weet niet iedereen wat dat is, twitteren. Mijn ego steeg terwijl ik het zo simpel mogelijk probeerde uit te leggen aan die zich modern noemende mede-planeetbewoners.

Maar ja, eerlijk is eerlijk, dat getwitter vind ik maar ego-tripperij. En als je geen beroemde Nederlander bent, niet echt boeiend. Behalve die keer dat ik een ijsvogel spotte. Dat was kicken.
En voor het bloggen geldt eigenlijk hetzelfde: voor wie zou je dat doen?
Ik hoorde op de radio een keer een handige toepassingsmogelijkheid. Een aantal mensen hield een blog bij over het wel en wee van hun demente moeder in het verpleeghuis. Iets dergelijks bestond al wel op papier, het zogenaamde communicatieschriftje. Hierin schreven zowel verpleging als bezoekers hun bevindingen over een bewoner die zich zelf, om welke reden dan ook, niet adequaat kan uiten. Met behulp van een blog kan dit veel makkelijker en efficiënter: ieder kan op zijn gewenste moment het blog lezen en aanvullen. En het is meer privé: werknemers in de gezondheidzorg hoeven niet alles te weten.
Wat mij betreft heeft het groepsblog zijn nut voor de bibliotheek nu al dubbel en dwars bewezen. Het lijkt mij handig hiermee iets te doen: graag wil ik geattendeerd worden wanneer er een nieuw stukje is verschenen. Dit kan vast met RSS feeds. Dat vind ik een geweldig bedenksel!

Een aquabrowser vind ik, Om met de maker van de 'in plain English'-filmpjes te spreken, yeah!!! Ik kan niet wachten tot dit in het Noordwest Veluwse geÏnplanteerd wordt! Van onze huidige catalogus kan ik zo treurig worden. Zoek maar eens op onderwerp naar piraat of speurtocht. Dat is echt een speurtocht!
Wat ik ook nog even wil melden, ik geloof dat ik dat ergens las, laten we het woord 'catalogus' bij de schroothoop zetten. Geen mens die weet wat het betekent, laat staan hoe je het uitspreekt, zeker wanneer zo'n betweterige bibliotheekmedewerker de klemtoon net iets anders legt.

Ik heb een hoop geleerd over een snelle wereld die niet de mijne is en dat ook nooit zal worden. Dit is geen kritiek, wel een simpele constatering. Ik heb andere interesses. En ook genoeg sociale netwerken! Ik ontken echt niet het nut van het netwerken op de p.c. Ik geloof zeker dat veel mensen er wèl baat bij hebben en misschien breekt die tijd voor mij nog eens aan. Ik weet nu de weg!

Kortom, deze cursus maakte veel emoties bij me los. Waarvan trots niet de minste is. Trots op mezelf en alle collega's, vooral zij die weinig of niets op hebben met computers en toch geworsteld hebben om in web 2.0 vooruit en boven te komen!

Ik hoop dat ik geslaagd ben voor dit meesterstuk en word toegelaten tot het gilde!

stilte voor ...

Lieve allemaal,
Zo, kindertjes, hopelijk hebben jullie me niet al te erg gemist. Ik jullie wel!
Helaas waren de afgelopen weken erg druk. Aan bloggen en twitteren kwam ik niet toe. Dat wil niet zeggen dat ik de computer niet heb aangeraakt. Nee, hoor, echt niet. Ik heb o.a. via Marktplaats een heuse cavia-kooi voor mijn jongste dochter gekocht. Deze bleek eigendom van mensen die we via de lagere school kennen. Tja, de world wide web makes the world smaller...
Nu nog een cavia! Tips voor een lief beestje zijn van harte welkom!
Mondje dicht, want het moet wel een verrassing blijven.
De paasliturgie is ook klaar. Daar gaat veel tijd in zitten. Nu heb ik het programma 'publisher'aangereikt gekregen waardoor het een stuk makkelijker is, een boekje in A5-formaat in elkaar te flansen.
Rest mij één probleem met jullie te delen. Wanneer is de Vastentijd afgelopen? Ik denk zelf dat dat op Paaszondag is. Dat betekent dat ik nog drie nachten moet wachten alvorens ik een glaasje mèt kan nuttigen.
Cora hield het niet lang vol. Tja, Cora, deze test is voor de echte volhouders. Ha!
Iedereen prettige Paasdagen gewenst!!

up to date

Vanavond met hulp van de volgende generatie mijn hyvespagina ietwat opgepimpt. Hoorde van Josien dat je je doorlopen scholen kunt toevoegen. Ik heb mijn lagere school toegevoegd en vervolgens weer verwijderd omdat ik wat aan het rommelen was. Ik wilde mijn middelbare school toevoegen, dat lukte niet. Pffff.
Vervolgens een aantal boeken ingevoerd in de virtuele boekenkast. Grappig en verrassend om te zien hoeveel mensen het boek ook gelezen hebben. Of staat het alleen maar mooi in je kast?
Ik ben de enige die der Aufmacher van Günther Walraff in mijn kast heeft staan...
Tja, wat zegt dat nu allemaal.
Dat ga ik nog ontdekken. Maar niet nu!

Achter het net

Ze waren er al zo lang. Mij vielen ze niet meer op. Het is net als met je lichaam: als dat goed functioneert, vergeet je dat je het hebt. Maar wacht maar tot je het kleinste pijntje voelt, dan weet je het weer. Mijn 'ik' heeft een heus huis.
Enfin.
Ik kon me niet voorstellen dat ze er ooit niet meer zouden zijn. Misschien heb ik mezelf te lang voor de gek gehouden. Heb ik er toch te weinig bij stil gestaan. Je eigen sterfelijkheid, de eindigheid van je bestaan vergeet je toch ook het liefst? Totdat iemand doodgaat die er je hele leven al was. En pats..! Weg is de ballon van oneindigheid. Alle illusies in stukken.
En nu, nu heb ik spijt. Spijt als haren op mijn hoofd. Ik heb ze verwaarloosd. Geen aandacht geschonken en er te weinig bij stilgestaan.
Het spreekwoord luidt niet voor niets: als het kalf verdronken is, dempt men de put, berouw komt na de val. En deze, heel toepasselijke: het kind met het badwater weggooien. Niet letterlijk, hoor. Kalm, alle dierenactivisten. Niet bellen met Marianne Thieme of Wakker Dier. (Die organisatie heeft niet voor niets een naamsverandering ondergaan.)
Gelukkig vonden de vissen uit het aquarium in Harderwijk een nieuw onderkomen en een warm tehuis. Hoewel vissen koudbloedig zijn ben ik ervan overtuigd dat ze dat warme tehuis bij Laurens gevonden hebben.
Blijven alleen de verdrietige kindjes. En hun ouders die mij, als ik zo hun wantrouwende blikken zie, er persoonlijk van verdenken die lieve visjes persoonlijk door het watercloset te hebben gespoeld.

vlieg er eens uit!

Voor alle mensen die de politiek zat zijn.
Voor alle mensen die denken dat hardlopen gezond is.

tjongejonge

Ik heb net een heleboel blogs van de collega's gelezen. Poeh hee! Ik krijg steeds meer bewondering voor Bas!

im what I am

Zo, net een hoop informatie tot me genomen over instant messaging.
Vorige week was ik on-line en raakte verzeild in een chat met Monique. Dat was de eerste keer dat ik chatte! Retteketet ik chat! Nee, serieus, ik vond het best verrassend. Niet zo wereldschokkend als de eerste mens die op de maan landde maar toch een soort van openbaring wanneer iemand je onverwachts op deze manier benadert. Ik vroeg me af wat je doet wanneer je on-line bent maar geen zin hebt om te chatten. Schrijf je dat dan gewoon of laten de digitale conventies dat niet toe? Weer een probleem..
Ik zie wel degelijk voordelen voor de bieb, deze service: klantvriendelijker dan e-mail. Maar ik las ook ergens dat we niet een soort klankbord moeten worden voor een eenzame computergebruiker. Hoewel, waarom niet? Maar ja, waarom zou je willen concurreren met Korrelatie?
I.M. lijkt me niet geschikt om in iedere bibliotheek afzonderlijk te doen. Je moet er wel personeel voor vrij kunnen maken. Het is nu al heel lastig wanneer de telefoon gaat terwijl je net een klant aan het helpen bent. Stel je voor dat je dan ook nog als chatter stand by moet zijn..
Foto is een mooi bruggetje naar de volgende opdracht!
Overigens heb ik de neiging om een blog af te sluiten met vriendelijke groeten of iets dergelijks. Gaat dat over wanneer je regelmatig blogt??

documenten a la google

Ja, dit is erg actueel. Thuis hebben we sinds een paar weken een laptop met hierop windows vista en ms office 2007. Ik heb een prachtige verjaardagsuitnodiging voor mijn lentekinderen gemaakt. Erg mijn best op gedaan. Met een niet te vermijden foto van schattige lammetjes en een illustratie van een elfje. (Brechtje wordt 11) Ziet er best professioneel uit..
Versturen? Heel eenvoudig: digitaal.
Enfin, nu het probleem. Familieleden, die iets minder modernere apparatuur hebben dan wij, kunnen de bijlage niet openenen en dus mijn creatie niet bewonderen laat staan de uitnodiging lezen.
Wat een prachtige uitvinding, die google-docs. En wat een goed moment om deze uit te proberen. Ik begrijp alleen niet hoe je nu je documenten kunt 'versturen'.
Morgen is er weer een dag.

tijd voor nieuwe feministische golf?

Er was weer genoeg te doen op de biebse werkvloer op donderdag. Niet te veel, gewoon, ik was lekker bezig geweest. Toch ben ik dan blij als 's avonds het eten gedaan is en alles opgeruimd. Tijd voor ontspanning. Op deze donderdag was manlief aan het stappen in Amsterdam. 020 zegt hij zelf. Dit maakt wel duidelijk dat zijn voetbalvoorkeur niet bij Ajax ligt en dat hij dus niet naar het Europese voetbal was.
Maar goed.
Op die bewuste avond had ik geen zin in de afwas maar was lekker neergestreken op de bank. (Daar is zo'n ding per slot van rekening voor gemaakt.)
Dochterlief benaderde mij verontwaardigd: 'Mam, je hebt de afwas niet gedaan!' Ik antwoordde haar net zo verontwaardigd terug: 'Wat let je?!'
'Maar mijn broodtrommel is nog niet afgewassen!'
Ik was niet van plan één stap te verzetten en gaf terug: 'Tja, dan doe je dat toch zelf!'
Maar zij, ook niet voor één gat te vangen sinds de puberhormonen actiever worden: 'Wie is hier eigenlijk de huisvrouw?'

bookmarking sociaal?

Heb net het stuk van Rob Coers over Social Bookmarking gelezen en wat links bekeken.
Ik vind het allemaal geweldig en zeker ook bruikbaar in de bibliotheek. Maar... het is zo verschrikkelijk veel informatie. En iedere bibliotheek heeft weer z'n eigen dingen. Zo zag ik iets over historische romans. Erg interessant. Maar wanneer heb ik dat echt nodig? En belangrijker nog: hoe onthoud ik dit en hoe vind ik het terug wanneer ik het nodig heb. Probleem is dat ik zoveel dingen interessant vind...
Mijns insziens zouden bibliotheken veel meer moeten samenwerken op dit gebied. Jammer dat iedereen zijn eigen Delicious moet uitvinden.
Er zijn veel sites die voor iedereen boeiend zijn. Algemeen interessante sites dus. Daarbij is er nog informatie die voor een beperkte, lokale of regionale groep van belang is. Die info zou je dan apart moeten bundelen zodat het voor de geïnteresseerde makkelijk toegankelijk is.
Verder heb ik geprobeerd me aan te melden voor de RSS-feeds van de Delicious-site van de Utrechtse bibliotheken. Ik krijg de melding dat ik geabonneerd ben maar waar vind ik dat in vredesnaam terug??

rss en rsi

Zaterdagavond een date met een vriendin die arbo-verpleegkundige is. Zij vertelde dat er een programma bestaat dat gericht is op de preventie van rsi. Het werkt zo: als je een bepaalde tijd achter je computer hebt doorgebracht, start je het programma, dat met rss-feeds werkt. En je kunt, terwijl je je vakliteratuur bijhoudt of je op de hoogte stelt van de laatste nieuwtjes je bovenste ledematen rust gunnen. Handig toch?!

Leuk om het met andere mensen over 23dingen te hebben: vrijwel iedereen reageert enthousiast en dat werkt dan weer stimulerend!

everything

you always wanted to know about .. me
but never dared to ask!!!
Ik vind het verrassend de profielen van mijn collega's te lezen. Er staan dingen in waar je het tijdens het werk nooit zo over hebt.. Zo leer je een andere kant van elkaar kennen. Positief dus.
Maar goed.
(Dit is jatwerk van wijlen Martin Bril)
Lees mijn profiel! Vooral diegenen die dachten mij al te kennen!!
En dank weer voor alle positieve aandacht!

vandalen

http://www.vandale.nl/vandale/multimedia/archive/00001/Peutertaal-profs-prod_1756a.jpg



Peutertaalkoffertjes
Een verzameling Van Dale-producten in een mooi kartonnen koffertje die de woordenschatontwikkeling van kinderen vanaf 3 jaar op verantwoorde en speelse wijze ondersteunt.

Voor thuis en professioneel gebruik.



Dit zag ik voorbijkomen toen ik in van Dale's online woordenboek het woord 'adolescent' opzocht.
Bovenste regel is niet wat je noemt een link maar geeft wel het goede adres weer.

chat

Ik heb g-mailchat geïnstalleerd en ik geloof dat het allemaal goed gegaan is. Op mijn blog staat nu continu: 'iemand online?' zodat ik nu ècht niets meer hoef te missen. Vooralsnog begrijp ik het nut hiervan niet...
Heb trouwens het boek 'offline' van Caja Cazemier gelezen. Ik hield hier geen droge ogen bij. De hoofdpersoon wordt gepest en de computer en mobiele telefoon spelen hierin een grote rol. Getipt door mijn dochter: 'kun je wat van leren, mam'

lekker druk

Vandaag, zaterdag was het ouderwets druk in de bibliotheek van Harderwijk. Om één uur zag de jeugdafdeling er dan ook uit alsof er een bom ontploft was. Tja, dat moeten we dan maar voor lief nemen. Er komen nog steeds heel veel klanten aan de balie met de gebruikelijke vragen en soms een leuke doordenker. Veel lieve kindjes die ook anno 2010 nog steeds blij zijn met een kleurplaat en een opa die al 15 jaar onze buurman is, dwz aan de andere kant van het Hortuspark woont. Zijn vrouw en hij waren nog nooit in de bibliotheek geweest. Kwamen om een boete van een kleinkind te betalen. En waren blij verrast met het interieur van 'onze' bieb. Toch jammer dat er van het 'wimmen' weinig terecht komt op zo'n dag. Dat onze bezoekers hier behoefte aan hebben blijkt uit het feit dat je, wanneer je de bibliotheek inloopt, altijd wordt aangeklampt door een klant.

Zo, en dan nu maar eens aan de slag met de 23 dingen. Qua Wiki heb ik het één en ander gelezen. Geinig trouwens, die uitlegfilmpjes in plain English op you tube. Helder, bondig en grappig. Op zich zie ik het nut van Wiki wel in. Ik kan me voorstellen dat we bij een brainstormactie hier iets aan kunnen hebben. De zandbak daarentegen spreekt mij niet aan. Honderden mensen die aangeven wat hun favoriete restaurant is. Tja. In deze brij aan alfabetloze informatie raak ik het spoor bijster. Jammer.
Vandaag maar eens zien wat voor heerlijks delicious te bieden heeft....

Zien jullie mijn allereerste bewerkte foto?! Het resultaat valt een beetje tegen, met name de afmetingen. De intentie is goed.

sterren stralen overal

Wat nou, Els, wou jij beweren dat mijn kind geen ster is???
Ja, Greetje, sinds 23 dingen ben ik niet meer achter de computer weg te slaan!'
Het scheelt ook wel dat ik op dit moment achter een nieuwe, snelle laptop zit. Dat werkt een stuk prettiger!
Mijn man maakt wel wat overuren om mijn hobby te bekostigen!

Beroemde dochter!

Dit is Leah, mijn oudste dochter, gisteren gespot door een fotograaf van de Stentor.

Middeleeuwen

Dank voor jullie reacties!!

Sommige dingen vind ik wel belangrijk om te weten, Bas! Ik vind het wel wat anders te weten waar je alledaagse voeding vandaan komt dan te begrijpen hoe een computer werkt...
Wat ik met mijn stukje heb willen aangeven is dat de mogelijkheden om nieuws te vergaren steeds groter en sneller worden. Vraag is of ik dat ook wil. Het zou toch jammer zijn dat ik doordat ik zo gefocust ben op mijn beeldscherm, ik niet meer zie dat de crocusjes in mijn tuin weer opkomen?

Ik ben in een heleboel opzichten blij dat ik geen Middeleeuwer ben, Josien Dan was ik er nu niet meer geweest: gestorven aan de vliegende tering of de pest. Maar qua informatie was het een stuk rustiger. Veel weten maakt niet altijd gelukkiger! Ik denk dat allerlei psychiatrische ziektebeelden zoals bijvoorbeeld ADHD in de Middeleeuwen minder voorkwamen.

duizelig en andere dingen

Dat is het woord dat mij het eerst te binnen schoot tijdens het lezen van het artiker 'Is RSS dood?' door Sander Duivestein van S. Maar ja, die man is trendwatcher, hij moet alles beroepshalve in de gaten houden. Ik dacht ook een artikel dat ik ooit las: wat wij tegenwoordig in één dag in de krant lezen, daar deed de Middeleeuwer zijn hele leven over. Qua hoeveelheid informatie dus.
De mens, en ook zijn hoofd, is in de loop der eeuwen geëvolueerd. Zou ons hoofd blijven groeien? Er moet steeds meer informatie in.. Of gaan we een groter gedeelte van onze grote hersenen gebruiken?

Zondagavond hoorde ik in het programma 'Beagle' beroepsmilieuactivist zeggen dat kinderen tegenwoordig lijden aan het 'Nature Deficit Syndrome' Dat vind ik pas een ernstige ontwikkeling! Kinderen weten niet waar hun voedsel vandaan komt en weten alleen hoe gras eruit ziet, omdat ze in Central Park komen. (De man is Amerikaan.)
Overigens een boeiend programma!

Ik volg ook de serie over Annie M.G. Schmidt, voor de 'Beagle', op zondagavond dus. In de aflevering van afgelopen zondag speelde de bibliotheek een rol en werd een reclame-liedje gezongen: 'Lees meer!' Iets voor ons??

Ik heb een mooi plaatje in Flickr gevonden om bij dit artikel te plaatsen. Dat houden jullie tegoed, want het lukt me niet het plaatje in mijn weblog te plakken.

web 2.0

Web 2.0 en de biep.

Ik ben ervan overtuigd dat het internet onontbeerlijk is voor de bibliotheek en haar gebruikers. Wat mij echter als eerste te binnen schoot is dat wanneer ik (nieuwe) leden naar hun e-mailadres vraag, hun reactie vaak is: 'waar gebruiken jullie dat voor?' Wanneer dan duidelijk wordt dat er op deze manier makkelijker berichtjes kunnen worden verstuurd bij het aankomen van gereserveerd materiaal of bij aanmaningen is hun opgeluchte reactie: 'dan is het goed'. Met andere woorden: mensen geven aan niet zitten te wachten op allerlei reclame-uitingen. In welke vorm dan ook.

Vroeger, op de middelbare school, moest ik met mijn 4-talige vakkenpakket regelmatig opstellen schrijven. Daar moest ik even aan denken toen ik de opdracht las met als minimale eis: honderd woorden. Het was natuurlijk de sport om hier niet overheen te gaan, want dan nam de kans op fouten evenredig toe, en de hoogte van het cijfer af. Maar gelukkig, als je bij het vak Frans een subjonctif gebruikte, kreeg je extra punten. Mijn opstellen wemelden ervan..

Moraal van dit verhaal: wat is de toegevoegde waarde,dwz hoeveel subjonctifs bevat mijn 'essay'? Met alleen de subjonctif kom je er niet. Een beetje inspiratie is wel prettig!

Gevraagd: muzikanten!

Wil jij ook schitteren in Enschede? Dat kan!!
Bigband Harderwijk maakt een doorstart en zoekt blazers (hout of koper) een toetsenist en een slagwerker.

klaar!?

Het gaat niet altijd zoals ik wil: het importeren van foto's uit Flickr vind ik knap ingewikkeld. Het lukt me niet een foto in mijn weblog te plaatsen.
Kan iemand mij de voordelen van Flickr vertellen? (en dan heb ik het niet over het opslaan van foto's) Ik kan via Google Afbeeldingen veeel makkelijker iets vinden!
RSS-feeds zijn makkelijk te copiëren, gelukkig.
Ik vind het welletjes voor vandaag. Ik ga nadenken over een 'essay' over web 2.0. Daarvoor heb ik alleen mijn eigen persoonlijke, fysieke computer nodig en die heb ik altijd paraat. Behalve als ik slaap...